FİKRİYAT

 

                          

Yaratılış gereği her canlıyı birbirinden ayırt edici özellikler yüklüdür. Eşref-i mahlukat(yaratılmışların en üstünü, en şereflisi) diye sıfatlandırdığımız insanı diğer canlılardan ayıran özellik düşünce, fikir sahibi olmasıdır. Beş parmağın beşi aynı olmadığı gibi insanlarında her birisi farklıdır. Toplumu birçok yönden ayrıştırabiliriz. Fiziksel olarak; uzun, kısa, kel, saçlı, gözlüklü, gözlüksüz. Irk olarak; Türk, Arap, Alman, İngiliz vs. Ten olarak; siyah, beyaz, sarışın, kumral ve bunun gibi nice ayrıştırım yönleri. Bu ayrıştırım yönleri  teorikte doğruluğu takdir edilecek ve bunun üzerinden üstünlük kurulacak bir kavram değil.

 Bunun sebebi bu tür kavramlar insanlığı birbirinden üstün olma çabasına sürüklüyor. Nasıl insanları diğer canlılardan üstün tutan düşünce, fikir sahibi olması ise toplumu, insanlığı da fikirlerine göre ayırt etmek gerekir. Fikirlerin birbirine üstünlüğü varmış gibi görünse de bilakis her fikrin eşitliği mevcuttur. Fikirlerin eşitliği şundandır; fikir üreten, fikir sahibi olan her insan özgürlük veya hürriyet gibi kavramlara kendi bünyesinde sahip olur. Nitekim bu kavramlara sahip olmak aslında eşitliğin birer göstergesidir. Özgürlük ve hürriyet sahibi olan teoriksel olarak eşitlik sahibidir. Fikirleri birbirinden üstün kılmaya çalışan insanlardır. Mevlana’nın şu sözü: ‘’Ey birader, sen ancak bir düşünceden ve fikirden ibaretsin. Üst tarafın kemik ve sinir ve kas ve adaleleri meydana getiren ince liflerden ibaretsin.’’ aslında olayı özetler nitelikte.

 Fikirlere göre ayırmak herhangi bir üstünlük sağlayıcı araç niteliğinde değildir. Bu üstünlüğü kendimiz yaratmaya çalıştığımız için fikirler üzerine hoş olmayan kavgalar bu yüzden yapılmaktadır. Aslolan  bu fikirleri, yani hayata karşı kendi bakış açımızı değerlendiriken, başkalarının bakış açılarına aşağılayıcı bir nitelikte değil de daha çok kendimize kazanç olarak değerlendirmek lazımdır. Her yeni öğrenilen fikir, bir insanın kişisel gelişimine ekstralık kazandırır. Yani önümüze çıkan yeni fikirlerin değerlendirilmesinde benim dediğim doğru anlayışı ile değil de şu düşünceye sahip olunmalıdır: benim karşıtım olan bu düşünceden ben ne kazanabilirim, düsturuyla bakılmalıdır. Fikirler eleştirebilir lakin bir başkası için ''benim  fikrim doğru'' dayatılması yapılmamalıdır.

Günümüz toplumunda  belli oranda çoğunluk tarafından hoş görülen bir fikriyat(düşünce) var. İnsanların çoğunluğunun fikri yat. Bu grupların tek düşüncesi birer yat sahibi olmak. Bunun sebebi şu olsa gerek: sürekli gelişen dünyada maddi varlığı göz alıcı insanları her yerde görüyoruz. Bunları bu kadar aşırı görmek ise insanlarda birtakım istekleri uyandırıyor. Kimilerimiz kısa yoldan zengin olup birer yat sahibi, ev sahibi veya kısacası rahatlık görmek istiyoruz. Bu tür düşüncelerin hakim olduğu toplumda ise gerçek fikirlerin bir önemi kalmıyor. Kimi yazınsal fikirleriyle, kimi beceriksel özellikleri üzerine kendini geliştirmeye çalışırken ailelerin dayattığı yat, ev, para sahibi ol cümleleri asıl aziz düşünce sahibi çocukların kendisini ortaya çıkaramamasına yol açıyor. Düşünce ve fikirler, insan ruhunun kendi kendine konuşmasına, yol çizmesini sağlar. Bunun aksine çocuklarımıza veya gençlere dayatılan ‘’fikrin yat olsun’’ öğüdü aslında bir özgürlük kısıtlamasıdır. Her ne kadar büyük bir sorun gibi gözükmese de bu tür çağrışımlar gençlerin hayata bakış açılarının önüne birer beton set olma özelliği kazandırıyor. Kimi gençler bu beton seti yıkıp geçmek için mücadele etse bile birtakım gençler ise hayatını ve hayalini orada bırakıp ‘’fikrin yat olsun’’ dayatmasına kendini teslim ediyor.

 Özgürlüğün, hürriyetin ve eşitliğin hakim olduğu fikirlerde ailelere düşen en büyük görev, çocuklarınıza; düşüncenizin, fikrinizin yat olduğunu yansıtmayın. Özgür bir birey olarak yetişmesini sağlayın. Bırakın bilim çağında, paranın önemini değil ilmin önemini anlatın. Çocuklarınızın benliğini, kendini bilmesine kolaylık kazandırın. Eğer ilim hakkında pek fazla bilgi sahibi değilseniz, Yunus Emre’den bir dörtlük okuyun yeter.

İlim ilim bilmektir

İlim kendin bilmektir

Sen kendini bilmezsin

Ya nice okumaktır